اطلاعات نظامی در اسلام - مناصره، عبدالله علي سلامه محمد؛ مترجم عبدالحسين بينش - الصفحة ١١٦ - شاخۀ دوّم-نظريّۀ مخالفان و دلايلشان

دوّم: دلايل مخالفان

١- اين كار فساد محض است و هيچ ضرورتى جنگى مقتضى آن نيست و خداى متعال از فساد در زمين نهى كرده، فرموده است:

«لاٰ تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِديٖنَ» [١]

در زمين فساد گرانه مگرديد.

اين كار افسادى است كه مشمول اين گفتۀ خداى متعال مى‌گردد:

«وَ اِذٰا تَوَلّٰى سَعٰى فِى الْاَرْضِ لِيُفْسِدَ فيٖهٰا وَ يُهْلِكَ الْحَرْثَ وَ النَّسْلَ وَ اللّٰهُ لاٰ يُحِبُّ الْفَسٰادَ» [٢]

و چون روى از تو بگرداند، در زمين تلاش كند تا درآن فساد انگيزد و كشتزار و نسل را تباه گرداند.

از اين رو، مى‌بينيم كه پيامبرخدا (ص) خطاب به فرماندهانش چنين توصيه مى‌كند:

خانه‌اى را ويران نكنيد، درختى را نبريد، مگر آن درختى كه مانع پيكارتان گردد يا ميان شما و مشركان حايل باشد. [٣]

اين گفتۀ رسول خدا (ص) دليل رفتار آن حضرت با اموال برخى از دشمنان، مثل ويران كردن خانه‌ها و آتش زدن درختان بنى نضير و خيبريان و كوبيدن خانه‌ها و بريدن تاكستان‌هاى طائفيان [٤]را كه براى برخى افراد ناآگاه مبهم است، روشن مى‌سازد.