سپس به مدينه بازگشت و شروع به بدگويى از زنان مسلمان كرد و آن‌ها را آزرده خاطر ساخت. آن گاه رسول خدا (ص) فرمود: چه كسى مرا از شرّ ابن اشرف آسوده مى‌كند؟ محمّد بن مَسلَمۀ انصارى [١]گفت: من شما را آسوده مى‌كنم اى رسول خدا (ص) ، من او را مى‌كشم. پس محمد بن مَسلمه و ابو نائله سِلكان بن سلاّمه و عباد بن بُشر [٢]، حارث بن اَوْس، ابو عَبْس بن جَبْر، همه از قبيلۀ اوس [٣]بر قتل او همدست گرديدند. آن‌گاه به قلعۀ كعب رفته، او را كشتند و رسول خدا (ص) را از قتل آن دشمن خدا آگاه ساختند. [٤]

بدين سان رسول خدا (ص) نه تنها قتل ابن اشرف را جايز شمرد، بلكه از يارانش خواست او را بكشند؛ زيرا كعب به دليل تشويق بر جنگ با پيامبر (ص) ، آزار رساندن به آن حضرت (ص) و بد گويى از زنان مسلمان، پيمان شكن به شمار مى‌رفت. [٥]

دليل دوّم: رسول خدا (ص) قتل ابو رافع، عبدالله بن ابوالحقيق (و گفته مى‌شود سلام ابن الحقيق) را اجازه داد. عبدالله بن كعب بن مالك [٦]گفته است: هنگامى كه اَوسيان كعب بن اشرف را به‌خاطر دشمنى با پيامبر (ص) به قتل رساندند، خزرجيان [٧]گفتند: به خدا سوگند

[١] - محمد بن مسلمه (٣٥ ق. ه‌-٤٣ ه‌. \٥٨٩-٦٦٣ م) اوسى انصارى حارثى، ابو عبدالرحمن: صحابى و ازفرماندهان و از مردم مدينه بود. در جنگ‌هاى بدر و پس از آن-جز غزوۀ تبوك-شركت داشت. عمر او را مسؤول اخذ ماليات جهينه كرد. او در خدمت عمر آمادۀ كشف امور واليان شهرها بود. وى در مدينه وفات يافت. (ر. ك: زركلى، الاعلام، ج ٧، ص ٩٧.)
[٢] - عباد بن بُشْر (٣٣ ق. ه‌. -١٢ ه‌. \٥٩١ م-٦٣٣ م) بن وَقْش اشْهلى خزرجى انصارى، از صحابيان قهرمان. او درمدينه اسلام آورد و در همۀ جنگ‌ها شركت داشت. رسول خدا (ص) او را براى گردآورى زكات نزد قبايل مى‌فرستاد. در حنين او را مسؤول سهام كرد و در جنگ تبوك فرماندهى محافظانش را بدو سپرد. وى در جنگ يمامه به‌شهادت رسيد.
[٣] - اوس: اوس بن حارثة بن ثعلبه، از بنى فريقياء، ازازد، از كهلان، نياى قبيلۀ اوس (يكى از دو قبيلۀ انصار يعنى‌اوس و خزرج) . فرزندان وى از يمن به يثرب (مدينه) منتقل شدند و در زمان ظهور اسلام در اين شهر بودند و بطون متعددى از آن‌ها متفرع گرديد. بت آن‌ها در زمان جاهليت مَنٰاة و در فدك، در سوى ساحل دريا نصب بود و خزرج نيز در آن بت با آن‌ها شريك بودند. (ر. ك: زركلى، الاعلام، ج ٢، ص ٣١.)
[٤] -صحيح بخارى، مطابع دار الشعب، ج ٥، ص ١١٦؛ صحيح مسلم، چاپ سوم، ج ١٢، ص ١٥٦؛ وليد الاعظمى، الرسول فى قلوب اصحابه، ص ٤٩.
[٥] -قسطلانى، ارشاد السارى، ج ٥، ص ١٥٦.
[٦] - عبدالله بن كعب (. . . -٣٠ ه‌. \. . . -٦٥٠ م) بن عمرو بخارى انصارى، در بدر شركت كرد و در آن غزوه و ديگرغزوه‌ها مأمور غنايم رسول خدا (ص) بود. (ر. ك: زركلى، اعلام، ج ٤، ص ١١٥.)
[٧] - خزرجيان: فرزندان خزرج بن حارثة بن ثعلبه بن عمرو فريقياء، از ازد، از قحطان، نياى جاهلى، پسرانش يمانى‌الاصل بودند، آنان در يثرب (مدينه) فرود آمدند و اينان پسر عموهاى اوسيانند. هر دو قبيله به انصار مشهورند. بطن‌هاى خزرج بسيارند و از آن جمله‌اند: بنو نجار و بنو جشم. (ر. ك: زركلى، الاعلام، ج ٢، ص ٣٠٤.)