اطلاعات نظامی در اسلام - مناصره، عبدالله علي سلامه محمد؛ مترجم عبدالحسين بينش - الصفحة ٩٨ - شاخۀ دوم-دلايلى از سنت شريف نبوى

را برايش بياورند و اين مطلب را براى بار دوّم و سوّم تكرار كرد و انتخاب حذيفه پس از بار سوم دليل بر مشروعيّت و اهميّت اين عمل است.

اين حديث دلالت دارد بر اين كه جاسوس بايد از ميان ياران صميمى، امين، مطيع و مجرى دستورات فرمانده انتخاب شود.

رفتن سرما از حذيفه و احساس گرما و آرامش وى در اثناى انجام مأموريت اطّلاعاتى نشان مى‌دهد كه كار اطّلاعات نظامى عليه دشمنان در نزد خداوند مشروع و پسنديده است، زيرا اگر كار او پسنديده نبود، در اثناى انجام اين مأموريت اطّلاعاتى و در زمانى كه از شدّت ترس و سرما جان‌ها به گلو رسيده بود، احساس گرمى و آرامش نمى‌كرد. نشانه‌اش هم اين است كه پس از پايان مأموريت، سرما دوباره به او بازگشت.

دليل نهم

در جنگ خندق [١]رسول خدا (ص) انس و مونس، پسران فضاله را فرستاد تا به قريش نزديك شوند. آن دو پس از آگاهى بر نزديك شدن قريش به مدينه، رسول خدا (ص) را آگاه ساختند. پس از آن‌ها رسول خدا (ص) حُبابِ بن منذر را فرستاد و او نيز خبر قريش را آورد و اندكى بعد سلمة بن اَكُوَعْ بيرون رفت و مشاهده كرد كه قريش با شتاب اسب مى‌تازند و در آستانه ورود به مدينه‌اند، پس بازگشت و آنچه را ديده بود، به مردم خبر داد. [٢]

دليل دهم

هنگامى كه رسول خدا (ص) در واقعۀ حُديبيه براى عمره بيرون رفت و به ذوالحليفه رسيد، جاسوسى را براى كسب اخبار دشمن اعزام داشت. در نزديكى عَسْفان، جاسوس آمد و گفت: قريش خبر حركت تو را شنيده و به سويت حركت كرده‌اند. آنان پوست