اطلاعات نظامی در اسلام - مناصره، عبدالله علي سلامه محمد؛ مترجم عبدالحسين بينش - الصفحة ١٨٢ - مطلب اوّل كيفر جاسوس مسلمان

مالكى‌ها و ابن قيم جوزى و زيديه است. [١]

شافعى گفته است: هرگاه كه مرد موجّهى از روى نادانى به جاسوسى اقدام كند-چنان كه از حاطب، با جهالت سرزد و او متّهم نبود-دوست دارم كه از او فروگذار شود و اما اگر فردى بى‌بند و بار جاسوسى كرد، امام مى‌تواند او را تعزير كند [٢]و ابن قيم جوزى معتقد است كه قتل يا ابقاى او به امام باز مى‌گردد. [٣]

دلايل نظريۀ اوّل: عبدالله بن ابى رافع [٤]از على (ع) چنين روايت مى‌كند: رسول خدا (ص) من، زبير و مقداد بن اسود [٥]را فرستاد و گفت: برويد تا به روضۀ خاخ برسيد، در آن‌جا زنى است در هودج و نامه‌اى همراه دارد، آن نامه را از او بگيريد. ما حركت كرديم؛ و اسبان به سرعت مى‌تاختند تا به آن روضه رسيديم و زنى را در هودج ديديم. از او خواستيم كه نامه را بيرون بياورد، گفت: با من نامه‌اى نيست. دوباره گفتيم: يا نامه را بيرون مى آورى يا جامه‌ات را مى‌كنيم؛ و او نامه را از داخل موهاى بافته‌اش بيرون آورد و ما آن را نزد پيامبر خدا (ص) برديم. در آن نامه چنين آمده بود:

از حاطب بن ابى بلتعه به مشركان مكّه، شما را به برخى از كارهاى رسول خدا (ص) خبر مى‌دهم. پس رسول خدا (ص) فرمود: «اى حاطب اين چيست؟» گفت: اى رسول خدا درباره من شتاب مكن، من مردى هم پيمان قريشم، ولى از آنان نيستم. مهاجرانى كه با تو هستند، در مكّه خويشاوندانى دارند كه اموالشان را نگهدارى و خانواده‌هايشان را سرپرستى مى‌كنند. من كه اين را نداشتم، فكر كردم به آن‌ها خدمتى بكنم كه حامى خويشاوندان من باشند. من اين