فقه مدیریتی - الهامی نیا، علی اصغر - الصفحة ٦٠ - ٣- پرهیز از ظلم و پایمال کردن حقوق نیروها
امام صادق ٧ كار كنند، پس از انجام كار، امام صادق ٧ به «معتّب» فرمود:
«اعْطِهِمْ اجُورَهُمْ قَبْلَ انْ يَجُفَّ عَرَقُهُمْ» [١]
پيش از آنكه عرق اينان خشك شود، مزدشان را بپرداز.
كسر غير قانونى و ناموجّه حقوق نيز ممنوع و حرام است و هيچ كس، مجاز نيست بدون استناد شرعى و قانونى، اجر و پاداش كاركنان را تصاحب يا توقيف كند يا تقليل دهد. امير مؤمنان ٧ در اين مورد مىفرمايد:
«لَعْنَةُ اللَّهِ وَ مَلائِكَتِهِ وَالنَّاسِ اجْمَعينَ عَلى مَنْ ظَلَمَ اجيراً اجْرَهُ» [٢]
لعنت خدا و فرشتگانش و همه مردم بر كسىكه نسبت به مزد يك اجير، ستم روا دارد.
زشتى اين كار چنان گسترده است كه ضمن نابودى كارهاى نيك فرد، او را از سعادت اخروى نيز محروم مىسازد. رسول گرامى اسلام مىفرمايد:
«مَنْ ظَلَم اجيراً اجْرَهُ احْبَطَ اللَّهُ عَمَلَهُ وَ حَرَّمَ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ وَ انَّ ريحَها لَتُوجَدُ مِنْ مَسيرَةِ خَمْسَ مِأَةِ عامٍ» [٣]
هر كس به مزد اجيرى، ستم روا دارد، خداوند عملش را نابود مىكند و بهشت را بر او حرام مىسازد؛ با اين كه بوى بهشت از فاصله پانصد سال به مشام مىرسد.
گفتنى است هرگونه حق مادّى و معنوى، اضافه حقوق، ارتقاى پايه يا رتبه و درجه و مانند آن كه طبق مقرّرات و قرارداد استخدامى قيد شده، مشمول اين بند قرار مىگيرد.
[١] - وسايل الشيعه، ج ١٩، ص ١٠٦
[٢] - بحارالانوار، ج ٢٣، ص ٢٤٤
[٣] - همان، ج ١٠٣، ص ١٦٦