فقه مدیریتی
(١)
پیشگفتار
٩ ص
(٢)
مقدمه
١٣ ص
(٣)
1- فقه
١٥ ص
(٤)
2- مدیریت
١٥ ص
(٥)
3- فقه مدیریتی
١٦ ص
(٦)
4- جایگاه مدیریت
١٧ ص
(٧)
5- حوزه اختیارات مدیران
١٨ ص
(٨)
وجدان کاری
٢١ ص
(٩)
کاربرد عملی
٢٢ ص
(١٠)
چند استفتا پیرامون وجدان کاری
٢٤ ص
(١١)
انضباط
٢٦ ص
(١٢)
الف جنية معنوي
٢٧ ص
(١٣)
ب - جنبة ظاهري
٢٧ ص
(١٤)
انضباط مدیران
٢٨ ص
(١٥)
حیطه بندی قوانین
٣١ ص
(١٦)
الف قوانین و مقررات عمومی
٣١ ص
(١٧)
ب - قوانین و مقررات سازمانی
٣٤ ص
(١٨)
سلسله مراتب
٣٧ ص
(١٩)
وجوب شرعی
٣٨ ص
(٢٠)
سلسله مراتب و برادری
٣٨ ص
(٢١)
عزل و نصب
٤٠ ص
(٢٢)
عزل و نصب مشروع
٤٢ ص
(٢٣)
تشویق و تنبیه
٤٣ ص
(٢٤)
چارچوب تشویقات و تنبیهات
٤٥ ص
(٢٥)
مصلحت سازمان
٤٧ ص
(٢٦)
1- رعایت کامل قانون و مقررات سازمان
٤٧ ص
(٢٧)
2- کادرسازی
٤٨ ص
(٢٨)
3- ابتکار و نوآوری
٤٩ ص
(٢٩)
4- آسیب زدایی
٤٩ ص
(٣٠)
5-برنامه ریزی اصولی
٥٢ ص
(٣١)
6- مردم داری
٥٣ ص
(٣٢)
حقوق افراد
٥٤ ص
(٣٣)
1- پرداخت حقوق و مزايا
٥٥ ص
(٣٤)
2- تأمین حقوق معنوی
٥٦ ص
(٣٥)
3- پرهیز از ظلم و پایمال کردن حقوق نیروها
٥٧ ص
(٣٦)
قلمرو بیت المال
٦١ ص
(٣٧)
استفاده از بیت المال
٦٢ ص
(٣٨)
بهره وری مدیریتی
٦٤ ص
(٣٩)
بهره برداری شخصی
٦٧ ص
(٤٠)
پرهیز از اسراف و تبذیر
٦٨ ص
(٤١)
دقت در به کارگیری نیروی انسانی
٧٢ ص
(٤٢)
الف - گزینش صحیح
٧٢ ص
(٤٣)
ب چینش
٧٣ ص
(٤٤)
ج – بهره وری
٧٤ ص
(٤٥)
وقت بیت المال
٧٥ ص
(٤٦)
استفتائات از محضر مقام معظم فرماندهی کل قوا
٧٦ ص
(٤٧)
توصیه های امام امّت
٧٨ ص
(٤٨)
انواع ضمان
٧٩ ص
(٤٩)
الف - ضمان عقدي
٧٩ ص
(٥٠)
ب- ضمان قهری
٨٠ ص
(٥١)
قلمرو ضمان
٨٠ ص
(٥٢)
قصور و تقص
٨١ ص
(٥٣)
احکام قصور و تقصیر
٨٢ ص
(٥٤)
استفتائات
٨٢ ص
(٥٥)
اهم مصادیق ضمان مدیریتی
٨٤ ص
(٥٦)
1- امتناع از انجام وظیفه
٨٤ ص
(٥٧)
2- تصرف غیر قانونی
٨٥ ص
(٥٨)
3- اقدام یا اهمال خودسرانه
٨٥ ص
(٥٩)
4- جعل و تزویر
٨٦ ص
(٦٠)
چگونگی جبران خسارت
٨٧ ص
(٦١)
چند استفتا
٨٩ ص
(٦٢)
1- حفظ آبروی نیروها
٩٢ ص
(٦٣)
2- پرهیز از فحاشی و ناسزاگویی
٩٤ ص
(٦٤)
اقسام فحش
٩٥ ص
(٦٥)
قداست محیط کار
٩٥ ص
(٦٦)
3- رازداری
٩٧ ص
(٦٧)
حیطه بندی اسرار
٩٧ ص
(٦٨)
یک نکته
٩٩ ص
(٦٩)
4 پرهیز از غیبت و تجسس
١٠١ ص
(٧٠)
چند استفتا
١٠٢ ص
(٧١)
در حوزه مدیریت
١٠٣ ص
(٧٢)
تجسس
١٠٣ ص
(٧٣)
5- اجتناب از دروغ
١٠٥ ص
(٧٤)
دروغ های مجاز
١٠٦ ص
(٧٥)
توريه
١٠٧ ص
(٧٦)
6- برائت از چاپلوسان
١٠٩ ص
(٧٧)
روان شناسی چاپلوسی
١٠٩ ص
(٧٨)
فهرست منابع
١١١ ص

فقه مدیریتی - الهامی نیا، علی اصغر - الصفحة ٦٨ - پرهیز از اسراف و تبذیر

٤- استفاده شخصى از اموال بيت‌المال مسلمين از قبيل اين‌كه مسؤولان فلان سازمان يا اداره مثلًا از ماشين مربوط به اداره استفاده مى‌نمايند چه حكمى دارد؟

ج- خودرو و هر آنچه كه جزء اموال عمومى و بيت‌المال است، بايد از آن در همان جهتى كه براى آن تهيّه گرديده و قانوناً مقرّر شده است استفاده شود؛ استفاده خصوصى و شخصى از اين‌گونه اموال جايز نيست. [١]

٥- كسى كه برخلاف مقرّرات قانونى از اموال دولتى استفاده شخصى يا غير شخصى نموده است، تكليف شرعى او چيست؟

ج- استفاده از اموال دولتى بر خلاف مقرّرات، موجب ضمان است و بايد عوض آن را به صندوق همان بخش واريز نمايد. [٢]

پرهيز از اسراف و تبذير

«اسراف» به‌معناى افراط و تجاوز از حد در هر كارى است و «تبذير» كه به‌معناى پراكندن و بذر افشانى است، به كنايه براى ضايع كردن ثروت به كار رفته است. [٣]

دو عمل ياد شده از نظر عرف و عقل و منطق، نكوهيده و محكومند و از ديدگاه شرع مقدّس نيز به‌شدّت مورد نكوهش قرار گرفته‌اند. قرآن مجيد درباره اسرافگران مى‌فرمايد:

(... انَّ الْمُسْرِفينَ هُمْ اصْحابُ النَّارِ) [٤]

به‌درستى كه اسراف‌كاران، اهل دوزخ‌اند.

و پيرامون تبذير مى‌فرمايد:

(... وَ لا تُبَذِّرْ* انَّ الْمُبَذِّرينَ كانُوا اخْوانَ الشَّياطينِ) [٥]

تبذير نكن؛ چرا كه تبذيرگران، برادران شياطين‌اند.


[١] - استفتائات منتشر نشده از محضر مقام معظّم رهبرى

[٢] - ٣٨٠ استفتاى جديد از امام امّت، ص ٩٤

[٣] - مفردات، راغب اصفهانى، واژه‌هاى بذر و سرف

[٤] - غافر (٤٠)، آيۀ ٤٣

[٥] - اسراء (١٧)، آيات ٢٦-٢٧