فقه مدیریتی - الهامی نیا، علی اصغر - الصفحة ٧٤ - ج – بهره وری
٥- ميزان انتخاب افراد و سپردن مسؤوليّت را «حق و عدالت» قرار دهد و هرگز از آن عدول ننمايد.
امير مؤمنان ٧ در ابتداى خلافت، طىّ نامهاى به حبيب بن منتجب- كه ولايت برخى از نواحى يمن را بهعهده داشت- نوشت:
«اعْلَمْ انَّ مَنْ وُلِّىَ عَلى رِقابِ عَشَرَةٍ مِنَ الْمُسْلِمينَ وَ لَمْ يَعْدِلْ بَيْنَهُمْ حَشَرَهُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ يَداهُ مَغْلُولَتانِ الى عُنُقِهِ لا يَفُكُّها الَّا عَدْلُهُ فى دارِ الدُّنْيا» [١]
بدان كه هر كس بر ١٠ نفر از مسلمانان رياست يابد و ميان آنان به عدالت رفتار نكند، روز قيامت، خداوند او را در حالى محشور مىكند كه دو دستش بر گردنش زنجير شده است و چيزى آن را نمىگشايد جز دادگرىاش در دنيا.
و در سخن ديگرى چينش ناصحيح نيروها را پيشدرآمد نابودى سازمان دانسته، مىفرمايد:
«تَوَلِّى الْاراذِلِ وَالْاحْداثِ الدُّوَلَ دَليلُ انْحِلالِها وَ ادْبارِها» [٢]
سرپرستى افراد پست و تازه به دوران رسيده، علامت نابودى و پسرفت دولتهاست.
ج- بهرهورى
مديران، در همه سطوح مديريت، در برابر كلّيه امكانات و نيروهاى تحت اشراف خود، مسؤولند و علاوه بر وجدان، قضاوت مردم و تاريخ، بايد در برابر دادگاه عدل الهى نيز پاسخگو باشند؛ زيرا قرار گرفتن در جايگاه مديريت، اشراف بر نيرو و اختيار تام نسبتبه مجموعه، بهاين معناست كه مسؤوليّت لحظه لحظه عمر همه نيروهاى تحت امر با مدير است كه بايد با تدبير و برنامهريزى صحيح، ضمن بهرهورى از نيروهاى موجود، استعدادهاى نهفته نيروها را نيز شكوفا كند و در خدمت اهداف سازمان به كار گيرد.
امام خمينى قدس سره چنين وظيفهاى را براى همگان، لازم و ضرورى دانسته، در پيام به دومين مجمع فرماندهان و مسؤولان سپاه، مرقوم فرموده است:
در هر حال ما بايد آماده و مهيّا باشيم، روزهاى حسّاس و تعيين كنندهاى در پيش رو
[١] - صحيفۀ نور، ج ١٩، ص ١١
[٢] - ر. ك. نهجالبلاغه، نامۀ ٥٣، ص ١٠٠٥-١٠١٢