فقه مدیریتی - الهامی نیا، علی اصغر - الصفحة ٢٨ - انضباط مدیران
انضباط مديران
مديران در حيطه مسؤوليّتى خويش، جنبه نمادين و الگو رفتارى دارند و خواهناخواه سرمشق زيرمجموعه خود قرار مىگيرند و رفتار پسنديده يا ناپسند آنان در زيردستان، تأثير مستقيم مىگذارد. بنابراين بخشى از ضابطهمند شدن مجموعه به انضباط مدير بستگى دارد و چنين معادلهاى، لازمه مديريت است. از آن جا كه شمارش همه موارد انضباطى، غير ضرور و ناممكن است، در اينجا به برخى از موارد مهم اشاره مىكنيم.
١- آگاهى از يگان تحت امر
فرمانده معظّم كلّ قوا در اين باره مىفرمايد:
فرمانده بايد از اركان و اجزاى مختلف حيطه مأموريت خودش دائماً با اطّلاع باشد؛ فرمانده غافل، فرماندهاى كه نمىداند در بخشهاى مختلف فرماندهى او و تحت مأموريت او چه مىگذرد، اين فرمانده قطعاً ناموفّق خواهد بود ... نمىشود قبول كرد از يك فرماندهى، بىاطّلاعى و ناآگاهى از حوزه مأموريت خودش را. تلاش، خبرگيرى، سؤال، خسته نشدن از اين قضيه و نظمپذيرى به معناى حقيقى كلمه [لازمه فرماندهى است.] ... [١]
٢- حضور در حوزه مديريت
حضور به موقع و فعّال مدير در گستره جغرافيايى و زمانى مديريت از مهمترين و شاخصترين موارد انضباط است و تأثير بسزايى در انسجام و كارآيى يگان دارد. مقام معظّم ولايت خطاب به فرماندهان مىفرمايد:
حضور شماها در يگانهايتان واجب است؛ واجبترين كارها حضور شماست؛ فرمانده لشگر برود تا سطح گردان، گروهان، مرتّب سركشى، بازرسى. [٢]
[١] - رويدادها و تحليل، ش ٦٩، ص ١٨-١٩
[٢] - روزنامۀ جمهورى اسلامى، ٧٣/١/٢٨