معاد از ديدگاه قرآن و روايات - علامی، ابوالفضل - الصفحة ٩٥
«وَ انْ مِنْكُمْ الَّا وارِدُها كانَ عَلى رَبِّكَ حَتْماً مَقْضِيّاً» «١» هيچيك از شما نيست مگر اين كه وارد (صراط) جهنم مىشويد؛ اين امرى حتمى و قطعى بر پروردگارت است.
رسول خدا (ص) در ترسيم صراط مىفرمايد:
«روح الامين (جبرئيل) به من خبر داد ... هنگامى كه جميع خلايق اولين و آخرين در روز قيامت جمع شدند، جهنم آورده مىشود، سپس صراطى بر آن نهاده مىشود كه از مو باريكتر و از شمشير تيزتر است.» «٢» از مجموع روايات چنين به دست مىآيد كه صراط به تناسب ايمان و اعمال انسانها گشاد وباريك مىشود، به همين مناسبت عبور از آن براى برخى (دارندگانايمان و اعمال صالح) آسان و براى برخى ديگر (كافران و مجرمان) بسيار سخت و دشوار خواهد بود.
شفاعت شافعان از مسائل حتمى قيامت شفاعت است. شفاعت نيز مانند مسائل ديگر قيامت يكپارچه در اختيار خداوند است، «٣» و هر كس را كه صلاح بداند اجازه شفاعت كردن مىدهد. «٤» و آنها كسانى هستند كه خداوند از آنها (و گفتارشان) راضى باشد. «٥» از آيات و روايات پيرامون شفاعت بر مىآيد كه شفاعت برخلاف پندار باطل برخى ساده انديشان نوعى پارتى بازى نبوده و شامل هر كسى نمىشود، بلكه تنها كسانى مىتوانند از اين امتياز و عنايت ويژه برخوردار شوند كه داراى ايمان و اعمال نيك باشند، ليكن در پرونده اعمالشان نواقص و كمبودهايى (بر اثر برخى گناهان) وجود دارد كه با اندك كمكى، شخص مستحق بهشت مىشود. «٦»