معاد از ديدگاه قرآن و روايات - علامی، ابوالفضل - الصفحة ١٠٨
منّت نمىگذارد و منّت گذارى به اينگونه نعمتها، از مخلوق زشت است، چگونه به آفريدگار چنين چيزى نسبت داده مىشود. ليكن- مراد از نعيم- محبت ما اهل بيت و موالات ماست، خداوند بعد از توحيد و نبوت از اين نعمت سؤال مىكند «١» حساب در قيامت قرآن كريم در آيات زيادى، حساب روز قيامت را گوشزد كرده تا مردم آن را فراموش نكنند. مىفرمايد:
«اقْتَرَبَ لِلنَّاسِ حِسابُهُمْ وَ هُمْ فى غَفْلَةٍ مُعْرِضُونَ» «٢» حساب مردم نزديك شده، در حالى كه آنان از روى غفلت رويگردانند.
از حضرت امير (ع) سؤال شد: چگونه خداوند اين همه خلايق را حسابرسى مىكند؟
حضرت فرمود: همان طورى كه با زيادىشان آنان را روزى مىدهد. گفته شد:
چگونه خداوند از مردم حساب مىكشد و مردم او را نمىبينند؟ فرمود: همان طورى كه آنان را روزى مىدهد و او را نمىبينند. «٣» همگانى نبودن حساب حساب قيامت همگانى نيست و عدهاى حساب ندارند. پيامبر اكرم (ص) فرمود:
خداوند از هر آفريدهاى حساب مىكشد، مگر كسى كه مشرك به خداوند باشد. پس او محاسبه نمىشود؛ و فرمان داده مىشود كه او را به سوى آتش ببرند. «٤» همان طور كه گروهى از مؤمنان نيز بدون حساب وارد بهشت مىشوند.