همراه مصيبت و گرفتارى، از دست رفتن نعمتها و تحمل كمبودها وبيماريها است به دوره ديگر كه پر نعمت و بى‌بلا و مصيبت و در عين حال جاودانى است. براى مؤمن انتقال از چنان دوره‌اى به چنين دوره‌اى نه تنها ناخرسند كننده نيست؛ بلكه بسيار عاشقانه و مشتاقانه است. «١» اثر چنين تفكرى در صحنه جهاد و مبارزه با دشمنان، اين است كه عرصه جنگ (همچون ياران امام حسين (ع)) بر ايشان چون حجله عروسى، محبوب مى‌گردد. تاريخ اسلام پر است از صحنه‌هاى جان فدايى رزمندگان جبهه حقّ؛ حركتهاى عاشقانه آنان در صحنه‌هاى نبرد نسبت به شهادت، بگونه‌اى بوده كه ترس از مرگ در نظر آنان مطرح نبوده و با همين روحيه شكست را به دشمن تحميل مى‌كرده‌اند وعده كمى بر عده بسيار، پيروز شده‌اند. قرآن مى‌گويد:
«قالَ الَّذينَ يَظُنُّونَ انَّهُمْ مُلاقُوا اللَّهِ كَمْ مِنْ فِئَةٍ قَليلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثيرَةً بِاذْنِ اللَّهِ وَاللَّهُ مَعَ الصَّابِرينَ» «٢» آنها كه يقين داشتند به پيشگاه پروردگار خويش مى‌روند گفتند: چه بسيار شده كه گروهى اندك به خواست خدا برگروهى بسيار، غلبه كرده‌اند و خداوند با صابران است.
دسته ديگر از لشكر طالوت كه اين اعتقاد را نداشتند، گفتند:
«لاطاقَةَ لَنَا الْيَوْمَ بِجالُوتَ وَ جُنُودِهِ» «٣» ما امروز، طاقت و توان (مقابله) با جالوت و سپاهيانش را نداريم.
د- در مسائل اجتماعى- سياسى‌ انسان با زندگى اجتماعى مى‌تواند به خواسته‌هاى خويش دست يابد و بناچار، براى‌