درس سيزدهم:
شاهدان و شاكيان در قيامت‌ گواهان‌ يكى از مواقف قيامت، گواهى شاهدان نسبت به اعمال و رفتار انسانهاست، تا آنچه را كه انسان از اعتراف به آن سرباز زده و تكذيب مى‌كند، به اثبات برسد. شهادت داراى دو مرحله تحمل شهادت و اظهار آن مى‌باشد، در مرحله اول شاهد عملى را كه در حضور او انجام مى‌گيرد مشاهده مى‌كند و به آن علم پيدا مى‌كند و در مرحله دوّم به آن شهادت مى‌دهد. پس همه افراد و چيزهايى از قبيل اعضا و جوارح و زمان و مكان كه بخواهند بر عليه انسان شهادت دهند، بايد در هنگام صدور عمل از انسان، شاهد و آگاه باشند، تا بتوانند به آنها شهادت دهند.
١- خداوند متعال‌ انسان طورى است كه هر چه حضور شاهدها را بيشتر احساس كند، براى تقوا و تربيت خود انگيزه مهمترى مى‌يابد. بزرگترين شاهدان، خداوند متعال است. «١» در قرآن كريم مى‌خوانيم:
«انَّ اللَّهَ عَلى‌ كُلِّ شَىْ‌ءٍ شَهيدٌ» «٢» خداوند بر همه چيز گواه است.