معاد از ديدگاه قرآن و روايات - علامی، ابوالفضل - الصفحة ٢٩
خلاصه با توجه به امكان نداشتن جزاى خوبان و بدان در دنيا لازمه، عدالت خداوند اين است كه جهانى ديگر باشد تا پاداش نيكان و كيفر ستمگران بطور كامل داده شود.
خداى حكيم، جهان و انسان را بيهوده نيافريده و با وجود رستاخيز و قيامت، به غايت و نتيجه مىرسد.
انسان با تأمّل، مىيابد كه زندگى ابدى را دوست دارد و بطور دوام و استمرار، دنبال ارضاى خواستههاى درونى خود است و تنها در عالم آخرت است كه اين خواسته محقق مىشود. پس مسأله گرايش به رستاخيز از مسائلى است كه سرشت آدمى بر آن نهاده شده است و دليل بر فطرى بودن معاد است. اين مسأله به عنوان يكى از مهمترين مصاديق دين در آيه فطرت است.
نمونههاى زيادى همچون زنده شدن زمين و درختان در بهار، وجود دارد كه زندهشدن موجودات در قيامت را تداعى مىكند.
پرسش ١- عدالت خداوند چگونه دلالت بر معاد دارد؟ توضيح دهيد.
٢- دليل حكمت بر ضرورت معاد را بيان كنيد.
٣- ضرورت معاد را با توجه به دليل فطرت، بنويسيد.
٤- اگر رستاخيز فطرى است، پس چرا عدهاى آن را انكار مىكنند؟
٥- روايت پيامبر اكرم (ص) پيرامون زنده شدن موجودات در آخرت را بيان كنيد.