درس چهاردهم:
ميزان و صراط يكى از مواقف قيامت، موقف ميزان اعمال مى‌باشد كه براى عدّه‌اى از مردم به پا مى‌شود. قرآن كريم مى‌فرمايد:
«وَالْوَزْنُ يَوْمَئِذٍ الْحَقُّ فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوازينُهُ فَاولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ وَ مَنْ خَفَّتْ مَوازينُهُ فَاولئِكَ الَّذينَ خَسِرُوا انْفُسَهُمْ بِما كانُوا بِاياتِنا يَظْلِمُونَ» «١» وزن در آن روز (قيامت) حق است، پس كسانى كه ميزانهايشان سنگين باشد، آنان رستگارانند و كسانى كه ميزانهايشان سبك باشد، آنان كسانى هستند كه نفس خود را زيانبار كردند به جهت اينكه به آيات ما ستم مى‌نمودند.
نيكيها سنگين و بديها سبك است.
«وَ نَضَعُ الْمَوازينَ الْقِسْطَ لِيَوْمِ الْقِيامَةِ فَلاتُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْئاً وَ انْ كانَ مِثْقالَ حَبَّة مِنْ خَرْدَلٍ اتَيْنا بِها وَ كَفى‌ بِنا حاسِبينَ» «٢» ميزانهاى عدل را در روز قيامت مى‌نهيم، پس به هيچ كسى ستم نمى‌شود و اگر به مقدار سنگينى يك دانه خردل- كار نيك يا بد باشد- ما آن را مى‌آوريم و كافى است كه ما حسابگر باشيم.
آيات‌مزبور نشانگراين است‌كه حساب روزقيامت بسياردقيق و خالى‌از هرگونه‌ستم است.
معناى ميزان‌ ميزان يعنى وسيله‌سنجش. «٣» هر چيزى وسيله‌خاصّى براى‌سنجش دارد؛ وسيله‌