«اجْعَلْ نَفْسَكَ ميزاناً فيما بَيْنَكَ وَ بَيْنَ غَيْرِكَ ... وَ لاتَظْلِمْ كَما لاتُحِبُّ أَنْ تُظْلَمَ ... وَارْضَ مِنَ النَّاسِ بِما تَرْضاهُ لَهُمْ مِنْ نَفْسِكَ» «١» در آنچه بين تو و ديگرى است خود را ميزان قرار ده ... و ستم نكن چنانچه نمى‌خواهى به تو ستم شود ... و از مردم راضى باش به آنچه كه تو خشنود مى‌شوى براى آنها از جانب خود.
بنابراين، اداى حقّ، ايجاد عدالت در جامعه، ثبات حكومت، يارى نمودن مظلومان، مبارزه با ستمگران و بطور كلّى، اطاعت از قوانين دينى و الهى، نتيجه ايمان حقيقى است و هر اندازه اعتقاد انسانها كاملتر باشد، عمل به دستورات اسلام بيشتر است و ثمره آن، اجتماعى سالم و مترقّى خواهد بود و انواع ستمها و جنايتها، نتيجه نداشتن ايمان به خدا و معاد است و در همين راستا، نقش مهمّ و اساسى اعتقاد به رستاخيز، نمايان مى‌شود.