معاد از ديدگاه قرآن و روايات - علامی، ابوالفضل - الصفحة ١٣٤
حضرت امير (ع) فرمود: اگر با چشم دلت به آنچه از بهشت برايت توصيف مىشود نظر اندازى، روحت از موجودات بديعى كه در دنيا پديدار گشته، از شهوات و لذايذ آن و زخارف و زيورهاى ديدنىاش كنارهگيرى خواهد كرد و فكرت در ميان درختهايى كه شاخههايشان همواره به هم مىخورد و ريشههايشان در دل تپههايى از مشك بر سواحل نهرهاى بهشت فرو رفته، متحيّر مىگردد و انديشهات در خوشههايى از مرواريدهاى مرطوب كه به شاخههاى كوچك و بزرگ محكمش آويخته و نيز از پيدايش ميوهها گوناگون كه از درون غلافهاى خود سر برون كرده، واله و حيران مىشود؛ اين ميوههاى به آسانى و هنگام دلخواه چيده مىشود. ميزبانان بهشتى از آنان كه مهمان بهشتند و در جلوى قصرهاى آن فرود آمدهاند، با عسلهاى مصفّا و شرابهاى پاكيزهاى كه مستى نمىآفريند، پذيرايى مىكنند. اينها (مهمانان) گروهى هستند كه تقوا و نفس خود را تا پايان عمر حفظ كردهاند؛ از اين رو، از ناگواريهاى نقل و انتقال سفرها (ى مرگ و برزخ) در امان بودهاند. اى شنونده! اگر قلب خويش را به مناظر زيبايى كه در آنجا به آن مىرسى مشغول دارى، روحت با شوق فراوان به سوى آنها پرواز خواهد كرد و هم اكنون از جلسه من با عجله به همسايگى اهل قبور خواهى شتافت. خداوند، ما و ش معاد از ديدگاه قرآن و روايات ١٤٦ مراتب جهنم ص : ١٤٥ ما را به لطف خود از كسانى قرار دهد كه با دل و جان براى رسيدن به سر منزل نيكان كوشش مىكنند. «١» درجات بهشت از امام سجاد (ع) نقل شده كه: بر شما باد به قرآن، همانا خداوند به دست خود بهشت را با خشتى از طلا و خشتى از نقره آفريده و گِل آن را از مشك قرار داده و خاكش را از زعفران و سنگريزههايش را مرواريد و درجات بهشت را به اندازه آيات قرآن قرار داده است. كسى كه قرآن بخواند به او گفته مىشود: بخوان و بالا برو و خواننده قرآنى كه در بهشت داخل شود، كسى جز پيامبران و صدّيقان بالاتر از او نيست. «٢»