معاد از ديدگاه قرآن و روايات - علامی، ابوالفضل - الصفحة ٦٦
٢- آياتى كه دلالت بر نعمت مىكند:
«وَ لاتَحْسَبَنَّ الَّذينَ قُتِلُوا فى سَبيلِ اللَّهِ امْواتاً بَلْ احْياءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ فَرِحينَ بِما اتيهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ وَ يَسْتَبْشِرُونَ بِالَّذينَ لَمْ يَلْحَقُوا بِهِمْ مِنْ خَلْفِهِمْ الَّا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ» «١» (اى پيامبر) هرگز گمان مبر آنها كه در راه خدا كشته شدهاند مردگانند، بلكه آنها زندهاند و نزد پروردگارشان روزى داده مىشوند.
آنها به خاطر نعمتهاى فراوانى كه خداوند از فضل خود به آنها بخشيده است خوشحالند و به خاطر كسانى كه (مجاهدانى كه) هنوز بهآنان ملحقنشدهاند (نيز) شادمانند (زيرا مقامات برجسته آنان را در آن جهان مىبينند و مىدانند) كه نه ترسى بر آنهاست و نه غمى خواهند داشت.
٣- آياتى كه بر عذاب پس از مرگ دلالت مىكند:
«النَّارُ يُعْرَضُونَ عَلَيْها غُدُوًّا وَ عَشِيّاً وَ يَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ ادْخِلُوا الَ فِرْعَوْنَ اشَدَّ الْعَذابِ» «٢» صبح و شب (اصحاب فرعون) بر آتش عرضه مىشوند و روزى كه قيامت بر پا شود (گفته مىشود) آل فرعون را در شديدترين عذاب داخل كنيد.
در آيه مزبور گفته شده است كه اصحاب فرعون قبل از قيامت بر آتش عرضه مىشوند. آيا عرضه شدن به آتش جز براى عذاب دادن به موجود زنده است؟
حيات برزخى از نظر روايات روايات بسيارى دلالت بر حيات برزخى دارد از جمله:
از رسول خدا (ص) روايت شده كه پس از جنگ بدر، آن حضرت بر دهانه چاه بدر ايستاده و به مشركان خطاب كرد: شما چه بد همسايگانى براى رسول خدا بوديد؛ او را از منزلش در مكّه خارج كرده و طرد نموديد، سپس همه با هم اجتماع كرده و با او جنگ