معاد از ديدگاه قرآن و روايات - علامی، ابوالفضل - الصفحة ٩٤
گروهى خندان و گروهى گريان در روز قيامت مؤمنان چهرهاى خندان و خوشحال دارند، و نور ايمان در صورتشان مىدرخشد، اما كافران و منافقان و مجرمان چهرهاى گريان و غم آلود داشته و رنگ پريده و پشيمانند:
«وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُسْفِرَةٌ ضاحِكَةٌ مُسْتَبْشِرَةٌ وَ وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ عَلَيْها غَبَرَةٌ تَرْهَقُها قَتَرَةٌ اولئِكَ هُمُ الْكَفَرَةُ الْفَجَرَةُ» «١» صورتهايى در آن روز گشاده و نورانى است، خندان و مسرور است، و صورتهايى در آن روز غبار آلود است، و غبار ذلّت و خوارى آنها را پوشانده است، آنان همان كافران فاجرند.
بازپرسى عمومى در روز قيامت از همه انسانها اعم از پيامبران و غير آنان بازپرسى مىشود:
«فَوَ رَبِّكَ لَنَسْئَلَنَّهُمْ اجْمَعينَ عَمَّا كانُوا يَعْمَلُونَ» «٢» به پروردگارت سوگند از همه آنها از آنچه عمل مىكردند، سؤال خواهيم كرد.
از على (ع) روايت است كه پيامبران را نگه مىدارند و از آنها سؤال مىكنند آيا رسالت خويش را به امتها رساندهاند يانه؟ آنان پاسخ مىدهند كه اين وظيفه را انجام دادهاند. «٣» از امتها نيز سؤال مىشود كه رسولان را پيروى كردهاند يا نه؟
صراط و چگونگى عبور از آن صراط به معناى راه است؛ «٤» و مراد از آن پلى است كه بر روى جهنم (يا داخل آن) كشيده شده تا انسانها از آن بگذرند. «٥» از ويژگيهاى صراط آن است كه همه انسانها حتى انبيا و اوصيا بايد از آن بگذرند؛ چنانچه قرآن مىفرمايد: