همان گونه كه اين آيات دلالت مى‌كند، فرداى قيامت، انسان نفس عمل نيك و بد خود را خواهد ديد. براى مثال، اموالى كه روى هم انباشته شده و حقوق واجب آن پرداخت نشده باشد، فرداى قيامت شخص گناهكار با همان اموال، عذاب مى‌شود، امام باقر (ع) فرمود:
هر كس زكات مال خود را نپردازد، خداوند خود آن مال را در روز قيامت به صورت اژدهايى از آتش، بر گردن او قرار مى‌دهد و گوشت او را مى‌گزد. «١» تجسّم اعمال‌ گفتار و كردار انسان در ظاهر، زودگذر است و محو و نابود مى‌شود، اما در واقع، از بين نمى‌رود. قرآن مى‌فرمايد:
«وَ وَجَدُوا ما عَمِلُوا حاضِراً وَ لايَظْلِمُ رَبُّكَ احَداً» «٢» اعمال خود را (در قيامت) حاضر مى‌يابند و خداى تو، به هيچ كس ظلم نمى‌كند.
«وَ بَدا لَهُمْ سَيِّئاتُ ما عَمِلُوا» «٣» اعمال بدى را كه انجام مى‌دادند، براى آنها آشكار خواهد شد.
در جهان آخرت، عقايد و افكار، صفات نيكو، صفات پست و كليه اعمال انسان، به صورت خاص و بطور متناسب مجسّم مى‌شود و همواره، همراه و همنشين انسان است كه در قرآن و كتابهاى تفسيرى و روايى، بيان شده است. «٤» به عنوان مثال، كسى كه برادر مؤمنش را شاد و مسرور كند، همان سرور، شب اوّل قبر، به صورتى خوشبو و زيبا در مى‌آيد و با مؤمن مأنوس مى‌شود و همواره در قبر و در