درس دوّم:
معاد از ديدگاه قرآن و روايات ٣٤ ١ - تلاوت آيات قرآن:
ص : ٣٤ اثبات ضرورت معاد معاد و قيامت، از راههاى بيشمارى قابل اثبات است؛ به بيان برخى از آنها مى‌پردازيم:
١- دليل عدل‌ مطابق دلايل عقلى، خداوند عادل است و به حكم عدالت، بايد روزى باشد كه به اعمال و كردار مردم رسيدگى شود و كيفر ستمگران و پاداش مطيعان داده شود؛ چرا كه در اين دنيا همه مجرمان، كيفر خود را نمى‌بينند و همه نيكان به پاداش همه اعمال خود نمى‌رسند و اگر در جهانى ديگر به وضع آنان رسيدگى نشود، لازمه‌اش اين است كه در اين دنيا افراد خوب كمتر از افراد بد از نعمتهاى الهى برخوردار باشند و در برابر نيكى و ظلم، آثارش را نبينند، در حالى كه خداوند ظالم نيست و به صراحت مى‌فرمايد:
«امْ نَجْعَلُ الَّذينَ امَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ كَالْمُفْسِدينَ فِى الْارْضِ امْ نَجْعَلُ الْمُتَّقينَ كَالْفُجَّارِ» «١» آيا كسانى را كه ايمان آورده و كارهاى شايسته انجام داده‌اند، همچون مفسدان در زمين قرار مى‌دهيم، يا پرهيزكاران را همچون فاجران؟! همچنين، ابتدا در آيه‌اى مى‌فرمايد:
«وَ ما يَسْتَوِى الْاعْمى‌ وَ الْبَصيرُ وَ الَّذينَ امَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ لَاالْمُسى‌ءُ قَليلًا ما تَتَذَكَّرُونَ» «٢»