مشتمل بر حقى نيستند، سنگينى ندارند. بنابراين، خداوند اعمال را در آن روز به وسيله حق توزين مى‌كند؛ هر عملى كه در بردارنده حق است، همان وزن و ثقل آن‌عمل است. «١» موازين در قيامت‌ هشام بن سالم مى‌گويد: از امام صادق (ع) در مورد آيه «وَ نَضَعُ الْمَوازينَ الْقِسْطَ لِيَوْمِ الْقِيامَةِ فَلاتُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْئاً» پرسيدم فرمود: آن موازين پيامبران و اوصياى آنانند. «٢» چون پيامبران و اوصيا، مجسمه تقوا و حق هستند و حقيقت هر حسنه‌اى در وجود آنها به كمال رسيده است، اعمال مردم با اعمال آنان سنجيده مى‌شود.
كسانى كه ميزان ندارند بايد توجه داشت كه توزين مختص به اعمالى است كه حبط نشده و از بين نرفته باشند. قرآن در اين باره مى‌فرمايد:
«اولئِكَ الَّذينَ كَفَرُوا بِاياتِ رَبِّهِمْ وَ لِقائِهِ فَحَبِطَتْ اعْمالُهُمْ فَلانُقيمُ لَهُمْ يَوْم الْقِيامَةِ وَزْناً»» آنان كسانى هستند كه به آيات پروردگارشان و لقاى او كافر شدند، پس اعمالشان حبط شد و روز قيامت براى آنان وزنى به پا نمى‌كنيم.
امام سجاد (ع) فرمود: ... اى بندگان خدا! بدانيد كه براى اهل شرك موازين نصب نمى‌شود و كتابها منتشر نمى‌گردد و همانا آنان گروه گروه به سوى جهنم روانه مى‌شوند و البته نصب موازين و نشر كتابها براى اهل اسلام است. «٤» صراط در دنيا صراط به معناى راه است. ما در هر شبانه روز چند بار كلمه «صراط المستقيم» را در