هر جا كه با هوى و هوس آنها برخورد داشت آن را تكذيب و مردود مى‌دانستند يعنى اين را تابع هوى قرار مى‌دادند نه هوى را تابع دين.
٣- اكثر مخالفت‌ها و جبهه‌گيرى‌ها مقابل نهضت‌هاى اصلاحى به ويژه رهبرى انبيا و اولياى الهى، هواپرستى و گرايش‌هاى عملى است نه بينش‌ها و اعتقادات و باورها. يهود و بنى اسرائيل در حقانيّت انبيا و صداقت آنها ترديد نداشتند اما آنها را تحمل نمى‌كردند چون آنها را مخالف گرايش‌ها و اميال خود مى‌يافتند.
٤- هواپرستى آنقدر خطرناك است كه انسان را به پيامبركشى و حذف فيزيكى مصلحان وامى‌دارد! ٥- بسيارى از هواپرستى‌ها و ترجيح دادن خواسته‌هاى نفسانى بر همه چيز ناشى از روحيه استكبارى و نژادپرستى يهود است.
٦- افشا و پرده‌بردارى از آنچه يهود و بنى اسرائيل نسبت به انبيا انجام مى‌دادند در واقع يك نوع دلدارى دادن به پيامبر اكرم (ص) و مسلمانان است كه از مخالفت و عناد و تكذيب آنها تعجب نكرده و ناراحت نباشيد كه اينها با انبياء قبلى هم چنين كردند. در برخى موارد اين مطلب را با صراحت بيان كرده و مى‌فرمايد: