كه عدالت و سلامت نفس آنها محرز باشد و به دنبال تحميل رأى بر دين و با بهره‌بردارى شخصى از آن نباشند. بلكه نيابتاً از امام معصوم به دنبال كشف و استنباط احكام الهى و ارائه آن به مردم باشند.
بنابر اين گرچه خيانت و فريب‌كارى علماى يهود در انحراف عموم مردم تأثير فراوان داشت اما عوام نمى‌توانند از خود سلب مسئوليت كنند؛ چرا كه تقليدشان بى مبنا و كوركورانه بود.
٤- بازى با احكام خدا و دين‌سازى و تحريف آيات الهى يك خطر هميشگى، و از آفات جوامع دينى است كه عمدتاً به وسيله دانشمندان دنياطلب و افراد موجه و مقبول عموم مردم به وجود مى‌آيد. امت اسلامى هم در طول تاريخ بارها گرفتار اين آسيب و آفت بوده است و مغرضان و كسانى كه از يك طرف حاكميت دين را در تضاد با منافع خويش ديده‌اند و از طرفى احساسات و عواطف دينى مردم را نمى‌توانستند ناديده بگيرند، تلاش كرده‌اند دين را به گونه‌اى به مردم معرفى كنند كه براى آنها مشكلى ايجاد نكند (دين غير مزاحم- دين صامت و ساكت- دين بى تحرك) كه معرفى متحجرانه دين، تجريه شخصى و فردى معرفى كردن دين، غير ايدئولوژيك بودن دين و ... از نمونه‌هاى جديد آن است.