سيماى يهود در قرآن - حاجی صادقی، عبدالله - الصفحة ٨٢
مفردات ما يودّ: دوست ندارند يُنزل عليكم: فرود آيد بر شما يختص: اختصاص مىدهد «١» رحمت: در رواياتى منظور از رحمت در اين آيه «نبوت» معرفى شده و بنابراين معناى آيه چنين خواهد بود كه خدا نعمت نبوت را به هر كس كه بخواهد مىدهد. «٢» (و در انحصار بنىاسرائيل نيست).
پيامها ١- يكى از مشتركات اهل كتاب (به ويژه يهودىها) با مشركين (كه سبب كفر آنها گشته) اين است كه به لحاظ روحى و باطنى همواره نسبت به مؤمنين سوء نيت دارند و بدخواه هستند و اگر خيرى به آنها رسد ناراحت مىشوند و اگر شرّى متوجّه آنان گردد خشنود مىگردند. به ويژه كه بنى اسرائيل نعمت نبوت را منحصر به خود دانسته، مايل نيستند كه به غير آنها داده شود و از اينكه پيامبر اكرم و كاملترين و خاتم همه انبيا از بنى اسرائيل نيست ناراحتاند.
٢- علاوه بر اين آيه كه اين روحيه را مشترك بين اهل كتاب و مشركين معرفى كرد، در جاى ديگر در خصوص يهوديان با