صراحت فرمود: اگر نيكى به شما برسد يهوديان را ناراحت مى‌كند و اگر حادثه ناگوارى براى شما رخ دهد خوشحال مى‌شوند. «١» ٣- توجه و تذكر مؤمنين به اين خباثت باطنى و روحيه بدخواهى يهوديان و دشمنانشان [كه در اين آيه بدان افشاء شده‌] موجب مى‌شود كه مؤمنين در ارتباطات خود، با آگاهى با آنان برخورد كرده فريب ظاهر را نخورده و اسير توطئه‌هاى آنان نگردند و تصور نكنند آنها هم مانند مؤمنين داراى سلامت نفس و روحيه خيرخواهى و محبت‌آميز هستند. «٢» ٤- حسد و كينه‌توزى قلبى ناراحتى از نعمت‌هايى كه به ديگران مى‌رسد، در مرحله اول، صاحبش را مضطرب، رنجور، غير متعادل، عصبانى و آسيب‌پذير مى‌سازد و آرامش روحى را از او سلب مى‌كند. آنان كه طالب عدم آسايش و راحتى ديگران باشند، قبل از هر كس آرامش و راحتى را از خود سلب مى‌كنند.
٥- تمايلات مشركان و يهود از جمله انحصارطلبى آنان در اراده الهى تأثير نداشته، خدا بر اساس حكمت و مصالح، نعمت‌هاى خود و به ويژه نعمت رسالت و نبوت را به هر كس كه بخواهد واگذار مى‌كند.