كرده است. «١» همين طور شكى نيست كه بخشى از محتواى شريعت موسى و محتواى تورات (نه الفاظ آن) در تورات زمان پيامبر و الان وجود دارد و لذا قرآن به آن استناد نموده و از يهوديان مى‌خواهد بدان عمل كنند «٢» و باز ترديدى نيست كه غير از تورات، ساير كتابهاى مقدس يهوديان متن وحى و مربوط به موسى نيستند. اما نسبت به متن فعلى تورات نمى‌توان متقاعد شد كه تماماً وحى الهى و همان توراتى باشد كه بر موسى (ع) نازل شده است بلكه شواهدى در دست است كه اقتضا مى‌كند بپذيريم تورات موسى دست خوش تغيير و تحول و تحريف شده است، مانند اينكه ١- در توراتِ موجود، جريان فوت حضرت موسى (ع) بيان شده و يا از شهرهايى نام برده و خبر داده است كه بعد از موسى ايجاد شده‌اند. اين شواهد نشان مى‌دهند كه اين كتاب بعد از حضرت موسى تأليف شده است.
٢- برخى مطالب و محتويات تورات قابليت انتساب به ذات مقدس الهى و حضرت موسى (ع) را ندارند و اين خرافات و مطالب كودكانه مسلّماً در تورات موسى نبوده است؛ مانند كشتى گرفتن خدا با حضرت يعقوب (ع) و با آنچه به انبيايى مانند داود و سليمان نسبت داده شده است.