پيامها ١- سال‌ها و بلكه قرن‌ها بود بنى اسرائيل و همين طور ساير مردم مصر از ظلم و تعدى فرعون رنج مى‌بردند و به ويژه رامسس دوم وقتى به سلطنت رسيد و نگران آينده خود شد از هيچ جنايت و تجاوزى غافل نشد و حتى فرزندان شيرخوار و بلكه بچه‌هاى در رحم مادران را به قتل مى‌رساند و خود را پروردگار و صاحب اختيار مردم معرفى مى‌كرد و هلاكت او به بدترين شكل، نعمتى بس بزرگ بود كه خدا به بنى‌اسرائيل داد.
٢- فرار موسى (ع) و يارانش در دل شب از دست فرعون و فرعونيان، حاكى از ضعف قدرت و امكانات مادى موسى در برابر فرعون است.
٣- خداوند در لحظه‌اى رود عظيم و خروشان نيل را براى بنى اسرائيل- كه به فرمان خدا و براى خدا از شهر خود خارج شده بودند- گشود كه آنان به مرز نااميدى رسيده بودند.
٤- نعمت گشوده شدن راه نجات بنى‌اسرائيل و هلاكت فرعون، در مقابل چشمان بنى اسرائيل رخ داد و امكان فراموشى و تغافل و يا تكذيب آن نبود! لذا فرمود: و انتم تنظرون.
٥- بنى اسرائيل بعد از پيروزى بر فرعون و به امنيّت رسيدن به جاى شكرگزارى به درگاه خدا و حركت بر محور دستورات دينى، گويا همه چيز را فراموش كردند، چرا كه در فاصله كوتاهى به گوساله‌پرستى پرداختند و يا از موسى طلب بت نمودند!!