سيماى يهود در قرآن

سيماى يهود در قرآن - حاجی صادقی، عبدالله - الصفحة ٤٩

پروردگارا خودت را به من نشان ده تا تو را ببينم. گفت: هرگز مرا نخواهى ديد ولى به كوه بنگر. اگر در جاى خود ثابت ماند مرا خواهى ديد. اما هنگامى كه پروردگارش بر كوه جلوه كرد آن را همسان خاك قرار داد و موسى مدهوش به زمين افتاد. چون به هوش آمد عرض كرد خداوندا منزهى تو (از اينكه با چشم تو را ببينم) من به سوى تو باز گشتم و من نخستين مؤمنانم. «١» پس چرا درخواست يهود با نكوهش و صاعقه پاسخ داده شد اما درخواست موسى با جواب منفى و تجلى در كوه و نهايتاً توبه موسى خاتمه يافت؟ بعلاوه اين درخواست از پيامبر معصوم خيلى بعيدتر است از درخواست بنى اسرائيل! آنچنان كه از روايات استفاده مى‌شود، حضرت موسى (ع) كاملًا علم داشت كه خدا را با چشم سر نمى‌توان ديد و اين درخواست را از زبان قومش مطرح كرد، زيرا وقتى صاعقه همراهانش را فرا گرفت و هلاك شدند و دو مرتبه زنده شدند، خطاب به موسى گفتند: تو اگر از خدا مى‌خواستى كه خدا را ببينى حتماً از خدا جواب مثبت مى‌شنيدى (چون تو پيامبر و فرستاده او هستى). موسى جواب داد چنين نيست ولى آنها اصرار كردند. موسى براى اينكه به آنها نشان دهد كه آنها اشتباه مى‌كنند از زبان قومش خواست كه خدا را ببيند و خدا هم با