٣) صفات و ويژگى‌هاى دروغينى را براى پيامبر جعل كردند و آن را به كتاب خدا نسبت دادند. «١» ٤) در جريان تغيير قبله، على رغم علم به حقانيت پيامبر و قرآن، به او، كفر ورزيدند. «٢» ٥- درخواست‌هاى كودكانه و بهانه‌جويى‌هايى را مطرح كردند تا ايمان نياوردن خود را توجيه كنند. «٣» ٨- وحدت فكرى با مشركان‌ أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ أُوتُوا نَصِيباً مِنَ الْكِتَابِ يُؤْمِنُونَ بِالْجِبْتِ وَالطَّاغُوتِ وَيَقُولُونَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا هؤُلَاءِ أَهْدَى‌ مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا سَبِيلًا (نساء: ٥١)
آيا نديدى كسانى را كه بهره‌اى از كتاب (خدا) به آنان داده شده (با اين حال) به جبت و طاغوت (: بت و بت‌پرستان) ايمان مى‌آورند و درباره كافران مى‌گويند آنها از كسانى كه ايمان آورده‌اند هدايت يافته‌ترند؟!