منحصر است به خدا و بس. حتى اطاعت از پيامبر و امام و كارشناسان دين استقلال ندارد و به اطاعت از خدا برمى‌گردد يعنى اينان مبلغ و مبين حكم و دستور خدايند و لذا اطاعت آنان اطاعت از خداست و الّا استقلالًا هيچ گونه حاكميت و سلطه و ولايتى ندارند.
٣- يهوديان و مسيحيان با تقدس فوق العاده قرار دادن براى احبار و رهبان و ارباب قرار دادن آنها در واقع براى خدا شريك قرار داده و با اطاعت مطلق از آنها، از عبوديت خدا خارج شده تن به عبوديت پيشوايان خود داده‌اند و آنها علاوه بر انحراف در توحيد ربوبى، انحراف در توحيد عبادى را هم مرتكب شده‌اند و لذا قرآن اطاعت غير خدا را شرك معرفى مى‌كند: «و ان اطعتموهم انّكم لمشركون». «١» ٤- اعتقاد منحرف يهود و نصارى نسبت به پيامبران و پيشوايان خود، ساخته و پرداخته برخى يهوديان و مسيحيان مغرض و يا نادان است و ارتباطى با اصل دين آسمانى ندارد.
٥- هرگاه رهبران و خواص به جاى دعوت به خدا مردم را به خود دعوت كنند در واقع خود را ارباب مردم و شريك خدا قرار داده‌اند و در انديشه و نظام توحيدى چنين كارى جايگاه ندارد.