سيماى يهود در قرآن

سيماى يهود در قرآن - حاجی صادقی، عبدالله - الصفحة ٨١

جريان تعطيلى روز شنبه «١» و يا تمرد از طالوت «٢» و يا داستان بنى‌اسرائيل «٣» و همين طور حكم زناى محصنه دو نفر از اشراف خيبر «٤» مشاهده مى‌شود.
٥- در اصول و در اصل پذيرفتن دين نبايد تعبدى عمل كرد، اما وقتى اصول با تحقيق پذيرفته شدند، بايد در فروع و احكام به آنچه خدا و رسولش دستور داده‌اند متعبّد و مطيع بود.
١ ١- بدانديشى نسبت به مؤمنين‌ مَا يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ وَلَا الْمُشْرِكِينَ أَنْ يُنَزَّلَ عَلَيْكُمْ مِنْ خَيْرٍ مِنْ رَبِّكُمْ وَاللّهُ يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهِ مَنْ يَشَاءُ وَاللّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ (بقره: ١٠٥)
كافرانِ اهل كتاب (و همچنين) مشركان دوست ندارند كه از سوى خداوند خير و بركتى بر شما نازل گردد؛ در حالى كه خداوند رحمت خود را به هر كس بخواهد اختصاص مى‌دهد و خداوند صاحب فضل بزرگ است.