سيماى يهود در قرآن

سيماى يهود در قرآن - حاجی صادقی، عبدالله - الصفحة ٩٣

نيازمندان و فقرا ترحم و نيكى كنند. ٦- در سلوك اجتماعى و معاشرت با مردم (چه جزء آيين آنها باشند يا نه) شايسته و پسنديده عمل كرده و سخن نيكو بگويند. ٧- بر پادارنده نماز و رابطه با خدا باشند. ٨- نسبت به حقوق محرومان و پرداخت زكات كوتاهى نكنند ٩- خون يكديگر را نريزند و موضع جنگ‌طلبى نداشته باشند ١٠- كسى را از خانه و وطن آواره نگردانند ١١- براى رهايى اسرا خود فديه پرداخت كنند (به اين پيمان در برخى از آيات ديگر هم اشاره شده است مانند آيه ٤٠، ٦٣ و ٦٤ بقره)
٢/ ٦- از يهود در تورات پيمان گرفته شد كه به پيامبر موعود (پيامبر اكرم (ص)) ايمان بياورند، ولى آنان آن را نقض كردند كه آيه ٧٧ سوره آل عمران اين پيمان‌شكنى و مجازات آن را بيان كرده است. «١» ٣/ ٦- بنى اسرائيل با اين كه با موسى پيمان بسته بودند كه او را همراهى و يارى كنند وقتى حضرت موسى از آنها خواست وارد سرزمين مقدس (فلسطين) شده و با طاغوت‌ها جهاد كنند مخالفت كرده و پيمان خود را شكستند «٢» و با گستاخى گفتند تو و خدايت برويد جنگ كنيد ما اينجا نشسته‌ايم!