سيماى يهود در قرآن

سيماى يهود در قرآن - حاجی صادقی، عبدالله - الصفحة ٦٢

مفردات‌ ابناء: پسران‌ احباء: جمع حبيب و از ماده حبّ است به معناى ١- علاقه و دوستى ٢- طلب و اراده كردن چيزى «١» يعذّبكم: عذاب و مجازات مى‌كند شما را بذنوبكم: به واسطه گناهانتان‌ مِمَّن خلق: از كسانى كه خلق كرده است‌ شأن نزول: گروهى از جمله كعب بن اشرف و كعب بن اسيد و زيد بن تابو و عده‌اى ديگر از بزرگان يهود در مقابل انذار و تحذير رسول اكرم (ص) از عقوبت و عذابهاى الهى (چه در دنيا و چه در آخرت) گفتند ما را نترسان همانا ما فرزندان و دوستان خاص خداييم و اگر نسبت به ما غضب كند مانند غضب پدر به فرزند است كه زود برطرف مى‌شود «٢» و چون ديگران هم اين منطق را قبول داشتند و نژادپرستى براى آنها به صورت يك فرهنگ درآمده بود به همه آنها نسبت داده شد.
برداشت‌ها ١- يكى از مشخصه‌هاى بارز يهود، روحيه نژادپرستى و