كه شاهدان [: پيامبران و فرشتگان‌] مى‌گويند اينها همانها هستند كه به پروردگارشان دروغ بستند. اى لعنت خدا بر ظالمان باد! «١» ٥- دروغ بستن به خدا و افتراء به او مصاديق و موارد مختلفى مى‌تواند داشته باشد. يكى آن است كه سخنانى را به دروغ به خدا نسبت دهد ديگر اينكه در نظام آفرينش و خلقت نسبت‌هاى دروغى را به خدا بدهد، مثلًا نسبت برترى دادن نژادى به خدا دادن، و مورد ديگر اينكه بهشت خدا مختص گروه خاصى است و يا اينكه خدا به شكل انسان درآمده و با رسولان خود كشتى مى‌گيرد و ... و يكى از مصاديق و موارد دروغ بستن به خدا كه مبتلاء به بسيارى است، تفسير به رأى و تحميل رأى خود بر آيات الهى است.
٦- نسبت ناروا دادن به خدا و افترا به او، با ايمان به خدا و آيات او قابل جمع نيست و چنين كارى نشانه كفر و دروغ‌پردازى است؛ چنانچه قرآن مى‌فرمايد:
تنها كسانى دروغ مى‌بندند كه به آيات خدا ايمان ندارند (آرى) دروغگويان واقعى آنها هستند. «٢»