آنها به معبود محسوس استفاده كرد و گوساله‌اى را به عنوان خدا و معبود به آنها ارائه كرد. «١» ٣- يك نمود ديگر حس‌گرايى بنى اسرائيل اين بود كه بعد از پيروزى بر فرعون در مسير خود به قومى برخورد كردند كه با خضوع و تواضع اطراف بت‌هاى خود را گرفته بودند. بنى‌اسرائيل با مشاهده آنها همه چيز را فراموش كرده و خطاب به موسى گفتند: اى موسى تو هم براى ما معبودى قرار ده همان گونه كه آنها معبودانى «٢» (و خدايانى) دارند! ٤- گرايش به ماديات و دلبستگى به محسوسات سبب مى‌شود كه استدلال و منطق و معجزات و آيات الهى تأثيرگذارى نداشته باشند و انديشه‌ها و دلهاى مهرشده بيدار نگردند.
٥- نتيجه غفلت از خدا و آيات آشكار و لجاجت بر موضع غلط، سبب شد كه خدا با صاعقه و عذاب آنها را متنبّه سازد.
البته در حقيقت صاعقه‌اى كه سبب تنبّه و بيدارى آنها گردد خود نعمت است نه نقمت.
٦- ممكن است سؤال شود نظير اين درخواست را خود موسى هم از خدا داشت و وقتى خدا با او سخن گفت، عرض كرد: