به عنوان بدترين دشمن مسلمانان و نصارى نزديك‌ترين دوستان معرفى شدند. «١» برداشت‌ها:
١- ذكر يهود قبل از مشركين، شايد اشاره به شدّت دشمنى و افزونى كينه‌توزى يهود بر مشركين اشاره داشته باشد؛ چنانچه در عمل هم اثبات شد و توطئه‌هاى مختلف و آسيب‌هايى كه يهوديان متوجّه پيامبر و مسلمانان كردند به مراتب بيشتر از آزار و اذيت مشركان بود.
٢- با اين كه مسيحيت به لحاظ اعتقادى گرفتار انحراف‌هاى بزرگى مانند تثليث شده بودند اما چون عناد و لجاجت نداشتند و رهبران آنها در دام دنياطلبى گرفتار نيامده بودند، خطر آنها كمتر و نگرانى مسلمانان نسبت به آنها كمتر بود.
٣- گرچه دشمنى از كلام و عمل يهود آشكار بود، بغض و كينه و دشمنى قلبى آنها خيلى بيشتر بود و به فرموده قرآن از شدت خشم سر انگشتان خود را به دندان مى‌گزيدند و البته پاسخ خدا هم به آنها اين بود كه با همين خشمى كه داريد بميريد! «٢»