سيماى يهود در قرآن - حاجی صادقی، عبدالله - الصفحة ٢٢
١- يَهود: در وجه اين نامگذارى دو نظريه وجود دارد:
الف: يهود از «هاد- يهود- هوداً» به معناى توبه و بازگشت همراه با نرمى و آرامش است و علت نامگذارى قوم موسى به اين نام، جمله حضرت موسى بود كه بعد از صاعقه و گناه همراهانش در ميقات گفت: انا هدنا اليك «١» و اين امر سبب شد كه به تدريج پيروانش يهودى خوانده شوند. «٢» ب: لفظ يهود، از يهوذا، نام يكى از فرزندان حضرت يعقوب گرفته شده است كه به تدريج ذال به دال تبديل گرديد و منسوبين به او و فرزندانش يهودى ناميده شدند. «٣» ٢- بنى اسرائيل: يكى از القاب حضرت يعقوب اسرائيل بوده است و فرزندان او را بنى اسرائيل (فرزندان اسرائيل) مىخوانند. در علت ناميدن يعقوب به اين نام دو وجه ذكر شده است: يكى اينكه اسرائيل لغتى عبرى و مركب از «اسرا» به معناى عبد و «ئيل» به معناى الله است. پس اسرائيل يعنى «عبدالله» و يعقوب چون خود را عبد خدا مىخواند ملقب به