سيماى يهود در قرآن

سيماى يهود در قرآن - حاجی صادقی، عبدالله - الصفحة ٧٦

نمى‌توانند شما را گمراه سازند) آنها گمراه نمى‌كنند مگر خودشان را و نمى‌فهمند.
مفردات‌ ودّت: از وُدّ به معناى محبت به چيزى يا آرزوى چيزى «١» طائفة: از ريشه‌طواف، به‌معناى گرديدن دور چيزى‌است وطايفه يعنى گروه وجمعى از افراد كه به‌صورت دسته‌جمعى باشند.
يضلّون: از اضلال و ريشه ضلال به‌معناى عدول و بازگشت از راه مستقيم وپيمودن مسير انحرافى است وضد آن هدايت است. «٢» اضلال يعنى ايجاد گمراهى و سبب عدول و انحراف ديگران شدن، مانند افساد كه سبب فساد ديگران شدن است. يُضِلّون يعنى گمراه مى‌كنند.
ما يشعرون: از ريشه شعور به معناى فهم؛ ما يشعرون يعنى نمى‌فهمند (در حالى كه خيال مى‌كنند كه مى‌دانند اما در جهل مركب‌اند).
شأن نزول: عده‌اى از يهود تلاش كردند به وسوسه و شبهه‌افكنى و شيطنت مسلمانان برجسته‌اى مانند حذيفه و عمار و معاذ را گمراه كنند و به كفر برگردانند، امّا خدا با نزول اين آيه توطئه آنها را افشاء كرد. «٣»