باخبر مى‌شدند و آنها را در جلسات پنهانى در اختيار كارگردانان توطئه‌گر قرار مى‌دادند.
نفاق مكه به وسيله مشركين آنهم بعد از فتح مكه به وسيله مسلمانان اداره مى‌شد، اما سازمان‌دهى نفاق در مدينه بيشتر در كنترل و اختيار يهوديان بود.
٢- خطاب آيه، مسلمانان هستند و در واقع خدا به رهبرى و آحاد جامعه اسلامى هشدار مى‌دهد كه از خطر دورويى و نفاق يهود غافل نگردند و فريب ظاهر مقدس‌مآبانه و فريبكارى آنها را نخورند، اينكه در آيه تعبير مى‌كند با كفر داخل مسلمين شده و با كفر خارج مى‌شوند نشان دهنده آن است هيچ گونه تأثير و انعطافى از شما دريافت نكرده و تغيير و تحولى نمى‌يابند چرا كه ورودشان با انگيزه تخريبى است و همواره همان را دنبال مى‌كنند و قلب خود را براى پذيرش هيچ چيز ديگرى آماده نكرده‌اند.
٣- اگر دل تاريك شد و از قبل موضع خود را مشخص كردند، محيط اسلامى مى‌تواند آن را روشن كند، نه نفس قدسى انبياء و اقدامات پيامبر اكرم (ص) در آنها تأثيرى ايجاد مى‌كند و ورود و خروجشان در جامعه يكسان است تصور نكنيد اگر به آنها ميدان بدهيد آنها متأثر گشته و هدايت مى‌شوند بلكه حضور آنها براى توطئه و تخريب است.