مفردات‌ ذلك قولهم بافواههم: اين سخنى است‌كه بر لب‌هاى آنان است.
يُضاهئون: (يشاكلون) «١» سخن اينها مانند و نظير سخن كفار گذشته است‌ قاتلهم الله: خدا آنها را بكشد يُؤفكون: از ماده افك به معناى رو گرداندن از حالت و صورتى است كه بايد باشد و لذا به «دروغ» كه وارونه نشان‌دادن حقيقت است افك گفته مى‌شود.
برداشت‌ها ١- در بيان منظور يهوديان از بيان جمله «عزير پسر خدا است»، دو احتمال بيان شده است: يكى اينكه آنها هم مانند مسيحيان حقيقتاً عزير را فرزند خدا و او را از جوهر ربوبى و جنس خدايى مى‌دانستند و احتمال ديگر اينكه از باب تعظيم و تشريف او را فرزند خدا خوانده‌اند؛ چنان كه در جاى ديگر قرآن از آنها نقل مى‌كند كه خود را فرزندان و دوستان ويژه خدا مى‌خواندند. «٢» لكن به نظر مى‌رسد چون انتساب عزير به ف سيماى يهود در قرآن ٧٠ فصل سوم مواضع فكرى و اعتقادى يهود ص : ٤٥ رزندى خدا در