مفردات‌ الَم تر: آيا نديدى‌ اوتوا: داده شده‌اند (فعل مجهول از اتى‌ يأتِى)
نصيب: بهره- قسمتى از چيزى‌ جبت: لفظى است غير عربى كه وارد عربى شده و هر چيزى است كه به جاى خدا پرستيده شود. «١» اين كلمه تنها يك بار در قرآن و در همين آيه ذكر شده است.
طاغوت: مصدرى است كه به معناى فاعل استعمال مى‌شود و معناى لغوى آن تعدى و سركشى و تجاوز است و هر معبود و غير خدا را طاغوت مى‌گويند «٢» طاغوت در قرآن هشت بار به عنوان رغيب خدا و مقابل خدا ذكر شده است.
شأن نزول: به بيان علامه طباطبائى، در سبب نزول اين آيه روايات مختلفى نقل شده كه همگى در اصل داستان مشترك‌اند و خلاصه آن اين است كه برخى از يهوديان به مكه آمده و از مشركين خواستند كه با هم در مقابل پيامبر هم‌پيمان شوند.
مشركين گفتند به شرطى اين كار را مى‌كنيم كه در برابر بت‌هاى ما سجده كنيد و مانند ما شويد. يهوديان پذيرفته و اين كار را كردند (ايمان به جبت و طاغوت). بعد از آنها سؤال كردند آيا شما مسلمانان را به حق و هدايت نزديك‌تر مى‌دانيد يا ما را؟