٥- نسبت دادن ناتوانى به خدا، يا حاكى از نشناختن قدرت خدا و مطلق بودن او است و يا به دليل لجاجت و خباثت باطنى و مسخره كردن ديگران. از آنجا كه احتمال اول نسبت به علما و دانشمندان يهود بعيد به نظر مى‌رسد (گرچه عوامشان ممكن است چنين فكر كنند) و اين با آنچه از انبياى گذشته ياد گرفته بودند- سازگار نمى‌باشد، بنابراين نمى‌توان اين موضع‌گيرى و برخورد بزرگان و علماى يهود را مربوط به شبهه علمى و جهل آنها دانست، بلكه نسبت ناتوانى به خدا نشأت گرفته از روحيه فتنه‌انگيزى و لجاجت و كينه‌توزى آنها با اسلام و مسلمين است و لذا در ادامه آيه مى‌فرمايد:
«اين آيات كه از طرف پروردگارت بر تو نازل شده بر طغيان و كفر بسيارى از آنها مى‌افزايد» و در پايان هم مى‌فرمايد: «اينها براى فساد در زمين تلاش مى‌كنند».
٦- نتيجه بازى كردن با آيات قرآن و لجاجت همان است كه در ذيل آيه مطرح شده است:
اول- عداوت و دشمنى داخلى تا روز قيامت، دوم: ناتوانى در فتنه و آتش‌افروزى‌ ٧- از ادامه آيه مى‌توان استفاده كرد كه يهوديان همواره به دنبال فتنه‌گرى، جنگ‌افروزى و فسادند.