قطب و محور دين داراى دعوت به اطاعت و حركت و عبوديت مطلق بر محور خداى يگانه و مبدأ همه عالم خلقت است.
٦- بيشترين لغزش‌ها در توحيد، در ذات يا توحيد در صفات نيست، بلكه اكثر انحراف‌ها و شرك‌ها در توحيد افعالى و توحيد عبادى به وجود مى‌آيد. لذا قرآن هم به اين دو قسم توجه بيشترى كرده است.
٧- تقدس بيش از حدى كه عوام يهود براى رهبران خود قائل شدند، علاوه بر اينكه خود آنها را به شرك مبتلا ساخت موجب آن شد كه عجب و دنياطلبى برخى از آنها را گرفته در مقابل دعوت حق و رسالت پيامبر اكرم (ص) نتوانند لجاجت و دنياطلبى خود را ناديده بگيرند و لذا آنچه را مى‌دانستند كتمان كردند و تلاش كردند تا ارتباط عوام يهود با آنها قطع نشود.
٥- برترى‌طلبى و نژادپرستى‌ وَ قَالَتِ الْيَهُودُ وَالنَّصَارَى‌ نَحْنُ أَبْنَاءُ اللّهِ وَ أَحِبَّاؤُهُ قُلْ فَلِمَ يُعَذِّبُكُم بِذُنُوبِكُم بَلْ أَنْتُم بَشَرٌ مِمَّنْ خَلَقَ‌ (مائده: ١٨)
يهود و نصارى گفتند ما فرزندان خدا و دوستان (خاص) او هستيم بگو پس چرا شما را در برابر گناهانتان مجازات مى‌كند؟ بلكه شما هم بشرى هستيد از مخلوقاتى كه آفريده است.