سيماى يهود در قرآن - حاجی صادقی، عبدالله - الصفحة ١٣٠
را مجاز و مشروع نمىشمردند. قتل، افترا به خدا، تكذيب مصلحان، فساد، پيمانشكنى، سجده بر بُت، دين فروشى، خيانت و ... مجوز همه اينها رسيدن به متاع بى مقدار دنيا است.
٤- از يهود انتظار مىرفت قبل از هر كس دعوت پيامبر موعود را پذيرفته از او حمايت كنند و از نعمت عظيم نبوت و هدايت قرآنى بهرهمند شوند زيرا از نظر فكرى و اعتقادى آنها در حقانيت پيامبر اكرم (ص) و مسلمانان ترديد نداشتند اما افسوس كه دنياپرستى و حرص شديد آنها به امور مادى آنچنان زياد بود كه پا روى همه باورها و اعتقادات خود گذاشته و زشتترين اقدامات را مرتكب شدند و البته اين منحصر به يهود نبوده و هر امت و فردى كه تن به بندگى دنيا بدهد راه و مجوز همه معاصى و گناهان را براى خود كسب مىكند كه بفرموده پيامبر اكرم (ص):
حبُّ الدّنيا اصل كل معصية و اول كل ذنب «١» محبت و دلبستگى به دنيا اساس هر نافرمانى (خدا) و شروع هر گناهى است.
پناه بر خدا كه دنياپرستى و حرص به مال و اسارت بهرههاى مادى انسان را تا چه حدى از كفر و انحطاط سقوط مىدهد.