در غياب موسى، مرد حيله‌گرى به نام سامرى بنى اسرائيل را فريب داد و به گوساله‌پرستى كشاند. اين اقدام آنها غضب خدا و موسى را به دنبال داشت. برخى اتفاقات ديگر مصر در اين دوران عبارت‌اند از ماجراى موسى و خضر و داستان گاو بنى اسرائيل.
سرانجام حضرت موسى (ع) (در سن ١٢٠ سالگى) در همان سرزمين رحلت كرد و امت او سرزمين فلسطين را كه سرسبز و خوش آب و هوا بود براى سكونت برگزيدند و در آنجا مستقر شدند و تحت تعليم انبيايى كه مروّج و مبلغ شريعت موسى و تورات بودند قرن‌ها زندگى كردند. به تدريج سازمان حكومتى آنها افزون شد و پادشاهانى از خودشان جامعه يهود را اداره مى‌كردند تا اين كه در حدود ششصد سال قبل از ميلاد «بختُنَصَّر» پادشاه بابل اورشليم و بيت المقدس را تصرف كرد و بسيارى از يهوديان ساكن آن را كشت و بقيه را اسير نمود و آثار آنها از جمله نسخه‌هاى تورات را سوزاند. حدود پنجاه سال يهوديان اسير شده بدون كتاب و معبد در بابل زندگى‌