سيماى يهود در قرآن - حاجی صادقی، عبدالله - الصفحة ٩١
حضرت موسى (ع) و انبياى بعد از او و چه يهوديان زمان پيامبر اكرم (ص) بارها و بارها اقدام به پيمانشكنى كردند كه قرآن به مواردى از آنها اشاره كرده و در اين آيه بعد از آنكه در آيات قبل به برخى از ميثاقهايى كه بنى اسرائيل نقض كردهاند اشاره مىكند آيه ٨٣ و ٨٤ و ٩٣ بقره مىفرمايد اصلًا برخورد گروهى از آنها در همه پيمانها چنين بوده است كه آن را دور بيندازند.
٢- مهمترين و منشأ پيمانشكنى يهود، بىايمانى و ضعف اعتقادات دينى آنها است كه اوّلًا توجه و باور ندارند كه خدا بر همه اعمال آنها احاطه دارد و پيمانشكنى آنان از نظر او پنهان نمىماند و ثانياً به مجازات و آثار مترتب بر نقض و شكستن قراردادها ايمان نداشته و از گذشتگان خود عبرت نمىگيرند.
٣- شايد يكى ديگر از عواملى كه يهوديان را در پيمانشكنى متجرى و با جرأت كرده است روحيه نژادپرستى و خود را با ديگران متفاوت و متمايز ديدن باشد كه تصور مىكنند هر آنچه و تا هر زمان كه به نفع آنان باشد محترم است و بعد از آن ارزشى ندارد.
٤- آنچه در عصر جديد، دنيا از اسرائيل غاصب مشاهده مىكند كه با صراحت، قراردادها و پيمانهاى جهانى و بينالمللى را به سخره گرفته و آشكارا آن را نقض مىكند و حتّى بر اين نقض پيمان افتخار هم مىكند، چيزى نيست جز همان روحيه