سيماى يهود در قرآن

سيماى يهود در قرآن - حاجی صادقی، عبدالله - الصفحة ٦٩

مفردات‌ و لما جاءهم: وقتى آمد آنها را مصدّق: تصديق كننده‌ يستفتحون: از فتح به معناى طلب فسخ و پيروزى‌ فلما جاءهم ما عرفوا: وقتى آمد براى آنان آنچه را كه مى‌شناختند شأن نزول: درباره سبب نزول اين آيه حديث مفصلى از امام صادق (ع) نقل شده كه خلاصه آن چنين است.
يهوديان در كتابهاى خود خوانده بودند كه هجرتگاه پيامبر اكرم (ص) بين دو كوه عير و احُد (دو كوه در اطراف مدينه) خواهد بود لذا از فلسطين آمدند و در اطراف كوه احد متفرق شدند: برخى در سرزمين تيما، برخى در فدك و عده‌اى در خيبر مسكن گزيدند. آنها كه در تيما بودند بعد از مدتى به راهنمايى عربى به مدينه (يثرب) آمدند و به ديگران نوشتند كه ما سرزمين پيامبر موعود را يافتيم شما هم بياييد كه آنها گفتند هرگاه او مبعوث شد ما نيز خواهيم آمد در مدتى كه اين يهوديان در جزيرة العرب بودند موقعيت اجتماعى خوبى يافته و ثروت زيادى به دست آوردند. اين خبر موجب نگرانى پادشاه به نام تبع واقع شد و بر آنها حمله كرد و منطقه آنها را تصرف كرد يهوديان (شكست خورده) خطاب به پادشاه و نيروهاى او گفتند اينجا سرزمين پيامبر موعود است و جز او كسى نمى‌تواند اينجا