سيماى يهود در قرآن

سيماى يهود در قرآن - حاجی صادقی، عبدالله - الصفحة ٦٦

مفردات‌ سمع: شنيدن به گوش. اما نسبت به خدا شنيدن بدون گوش و درك حسى است. «١» حريق: آتشين و سوزناك «٢» شأن نزول: پيامبر اكرم (ص) نامه‌اى خطاب به يهود بنى‌قينقاع نوشت و آنها را به ايمان، نماز و پرداخت زكات و قرض دادن به خدا (در راه خدا) دعوت كرد. فرستاده پيامبر اكرم (ص) به محل آموزش و تدريس آنها آمد و نامه را به دست استاد و دانشمند آنها، فنحاص داد. فنحاص پس از مطالعه نامه با لحن استهزاءآميزى رو به شاگردانش كرد و گفت طبق اين آيه (اقرِضُوا اللّه قرضاً حسناً) و بر اساس دعوت و طلب پيامبر، خدا فقير است و ما بى‌نياز مى‌باشيم و لذا از ما قرض خواسته است و وعده رِبا و اضافه داده است (و شاگردان هم سخن او را پذيرفته و تأييد كردند)! پس اين آيه نازل شد. گفتنى است كه بعدها فنحاص گفته خود را تكذيب كرد. «٣»