سيماى يهود در قرآن - حاجی صادقی، عبدالله - الصفحة ٥٩
و تمامش رسانده است. «١» ربّ العالمين يعنى صاحب عالم و تدبير كننده آن.
سبحان از ماده تسبيح به معناى تنزيه و پاك داشتن است سبحان الله يعنى مبرا و پاك است خدا از آنچه ديگران نسبت مىدهند.
برداشتها:
١- از مهمترين جلوههاى توحيدى كه قرآن روى آن عنايت فراوان دارد، توحيد ربوبى و نفى همه ربّها و انحصار تدبير و مديريت نظام آفرينش به دست خدا است. توحيد يك انديشه صرفاً ذهنى نيست كه فقط در اعتقاد ذات خدا را يگانه بدانيم بلكه توحيد در تمام نظام آفرينش و گردش خلقت و اداره عالم جلوه مىكند و اگر كسى براى غير خدا در تدبير و نظاممندى و اداره خلقت نقش استقلالى قائل شود و يا تن به فرمانروايى و يا عبوديت غير او بدهد مشرك است.
٢- يكى ديگر از آثار و پيامدهاى توحيد، انحصار حاكميت به خدا است. در فرهنگ توحيدى قرآن اراده و ولايت هيچ انسانى برتر از اراده ديگران نيست و هيچ گروه و طبقهاى مجاز نيست خود يا ديگران را ارباب ديگران قرار دهد. اطاعت