٣- فرزند قرار دادن براى خدا وَ قَالَتِ الْيَهُودُ عُزَيْرٌ ابْنُ اللّهِ وَ قَالَتِ النَّصَارَى الْمَسِيحُ ابْنُ اللّهِ ذلِكَ قَوْلُهُمْ بِأَفْوَاهِهِمْ يُضَاهِئُونَ قَوْلَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِن قَبْلُ قَاتَلَهُمُ اللّهُ أَنَّى‌ يُؤْفَكُونَ‌ (توبه: ٢٠)
يهود گفتند عزير پسر خدا است و نصارى گفتند مسيح پسر خدا است اين سخنى است كه با زبان خود مى‌گويند كه همانند گفتار كافران پيشين است خدا آنان را بكشد چگونه از حق انحراف مى‌يابند! عزير در اصل عزراء بوده كه وقتى به زبان عربى آمده تغيير كرده است (ماند الفاظ ديگرى كه در تعريب تغيير كرده‌اند نظير يسوع كه عيسى شد و يوحنا كه يحيى شد.) عزير بعد از موسى ارزشمندترين فرد نزد يهود است، زيرا او بعد از آمدن كوروش به بابل، نزد كوروش رفت و وساطت كرد كه تا يهوديان آزاد باشند و خود رهبرى يهوديان را به دست گرفت. عزير به يهود حيات مجدد بخشيد و تورات از بين رفته را بار ديگر نوشت و جامعه يهودى را انسجام بخشيد و لذا نزد يهوديان عظمت و جايگاه ويژه‌اى پيدا كرد تا جايى كه او را فرزند خدا خواندند. «١»